تو این دنیا یاد گرفتم پای معرفتم بسوزم
و وفادار بمونم، اما روزگار بهم فهموند هرچی خوبتر باشی، خنجری که از پشت میخوری عمیقتره... جوری از نزدیکترینهات ضربه میخوری که روحت تو سکوت میمیره. ولی من یاد میگیرم سرد باشم، اما اصالتم رو نبازم. 🗡️🖤
و وفادار بمونم، اما روزگار بهم فهموند هرچی خوبتر باشی، خنجری که از پشت میخوری عمیقتره... جوری از نزدیکترینهات ضربه میخوری که روحت تو سکوت میمیره. ولی من یاد میگیرم سرد باشم، اما اصالتم رو نبازم. 🗡️🖤
احساس تون
محبت تون
تعهد تون
دلسوزی هاتون
خنده هاتون
بغل تون
بدن تون
روان تون
روح تون…
کاش اسراف نشید
کاش حیف نشید
کاش…
یه آمین نمیگی؟!
انگار دلم هم نمیتونه هضم کنه این حجم از غمو 💔
امروز فهمیدم دلم بیشتر از چیزی که فکر میکردم خسته است، خسته از نگفتن و قورت دادن بغض هایی که هربار گفتم عیبی نداره و رد شدم، فهمیدم آدم میتونه بخنده در حالی که بغض داره، میتونه قوی به نظر برسه درحالی که از درون داره میشکنه.
دوستان مجازی
"ما ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﺣـــــــﺲ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ "
مهربانی ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ. "ﻋﮑﺲ ﭘﺮﻭﻓﺎﯾﻠﺶ "
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻏﻤﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ. "ﭘﺴﺖ ﻫﺎﯾﺶ "
شادی و ﺧﻨﺪﻩ اش ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ " ﺟﻮﮎ ﻫﺎﯾﺶ "
ﺗﻮﺟﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ. " ﻻﯾﮏ ﮐﺮﺩﻥ ﻫﺎﯾﺶ "
حضورش ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ "علامت آنلاینش "
ﻟﺠﺒﺎﺯی و دلخوری اش ﺍﺯ ﺭﻭﯼ. " ﺑﻼﮎ ﻫﺎیش"
نگویید ﻣﺠﺎﺯﯼ...!!
ﻣﺎ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ...
یقین داریم...
ما اینجا را باور داریم...
ﻣﺎ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ...
ﺷﺐ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ...
ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﻤﺎﻥ .....
ﺩﺭﺩﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ...
دلتنگی های گاه وبیگاهمان...
ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳــــــــﺖ!!
ﻧﮕﻮﯾﯿﺪ ﻣﺠﺎﺯﯼ!!
ما در اینجا به دوست هایمان عادت کرده ایم...
همانند ماهی به آب!!
اینجا زندگی جاریست...!!
آری...
اینجا همه چیز واقعیست...!!
دنیای مجازی به ما آموخت:
حرف "دلمان" را آزاد بنویسیم و بیان کنیم
میتوانیم خودمان باشیم
میتوانیم از دور دوست بداریم
و دوست داشته شویم
میتوانیم به کسانی دل ببندیم
و اعتماد کنیم که هرگز. "ندیدیمشان"..!!
این فضارا پاک نگه داریم.✌️❤️
یه چیزی داره گلومو فشار میده و هی میخواد خفم کنه، اذیت میکنه، نمیزاره راحت باشم، نمیزاره حالم خوب باشه؛
نمیزاره از ته دلم بخندم و شاد باشم مثل خیلی از ادمای دورم، نمیدونم چجوری باید خودمو نجات بدم، ولی گاهی وقتا هم که سعی میکنم خوب باشم و به چیزی فکر نکنم یهو میاد و خرخره منو میگیره و اون نیمه تاریک وجودم میاد بالا و تا میتونه خاطرات بد رو یادآوری میکنه و با اون خاطرات منو آزار میده، دلتنگی میاد سراغم، دلتنگ آدمایی میشم که رفتن اما من هنوزم دوسشون دارم، دلتنگ آدمایی که دلمو شکستن؛
اونایی که وقتی نیازشون داشتم نبودن، اما حالم خوبه ولی وقتی تنها میشم با رودخونه ای که از اشکام ساختم.
کسی چه میدانست من از زندگی چه میخواهم؟ من فقط در جستجوی معنای آن بودم و هستم ، پوشیده نماند، که پی در پی شگفت زده و حیران میگردم ، چه بس نهان معنا های این جهانِ عجین شده با شگفتی و سرگشتگی ...!
به قلم؛ me
سلام قلب من
میدونم تو خیلی زحمت میکشی
بعضی وقتا واقعاً خسته میشی
من میدونم که داری تمام تلاشت رو میکنی
فقط یه خواهش کوچیک دارم لطفاً یکم مراقب خودت باش ما باید با هم کارهای زیادی انجام بدیم و برای اونها تو باید قوی بمونی ممنونم که هستی.
به قلم؛
Me

من: رفیق قدیمی صدای قلبت امروز خیلی گرفته است انگار دیگر نمیخواهد مثل قبل محکم بزند خیلی سنگین شده
قلب: سنگینم چون همه چیز را نگه داشتهام تو فکر میکنی من دیگر حس ندارم اما من فقط دیگر انرژیای برای نشان دادن آن حسهای قدیمی ندارم
من: میفهمم این بیحسی که گاهی سراغم میآید از خستگی تو نیست از اینکه دیگر نمیتوانی از پس همه چیز بربیایی
قلب : این بیحسی خودش دردیست وقتی زیاد میجنگی آخرش بدنت قفل میشود ما خسته نیستیم ما فقط دیگر جایی برای درد جدید نداریم باید با همین درد قدیمی راه برویم.
به قلم ؛
Me
❤مادر نوشته میشود اما
✨عشق خوانده میشود
💜صبر خوانده میشود
✨محبت خوانده میشود
❤ودلیلی برای ادامه زندگی
✨خوانده میشود
💜مادر نوشته میشود
✨ومیتوانی با همین کلمه
❤چهارحرفی زندگی را معنا کنی
💖 روز مـ❤️ـادر مبارک 💐
هرچقدر مادر ها تون رو دوست دارین کامنت بزارین و لایک کنید.
رفیق جانم .....؟
بودنت آرومم میکنه.. 😌
دیدنت حالم رو خوب میکنه..💋
صدات برام بوی توت فرنگی میده.. 🍓
خنده هات دلیل آرامشمه ..🥰
لحظه هام کنارت معنی پیدا میکنن..🫶
مرسی که تو زندگیم پیدا شدی بهترینم ..😻
مرسی که گذاشتی قشنگ ترین لحظه ها رو کنارت داشته باشم ..👑🦋
خلاصه مرسی که هستی عزیزترینم ..🌸
اگر کسی را دیدید
که از کوچکترین چیزها
لذت میبرد،
محو طبیعت میشود،
کمتر سخت میگیرد،میبخشد،
میخندد،میخنداند،
و
با خودش در یک صلح درونیست
او نه بیمشکل است نه شیرین مغز !
او طوفانهای هولناکی را
در زندگی پشتِ سر گذاشته و
قدر آنچه امروز دارد را میداند.
او یاد گرفته است که
لحظه به لحظهی زندگی را
در آغوش بگیرد...
♡
سلام سلام ازتون میخوام به قسمت پروفایل شخصی خودم برید و درباره طرح و مدل پروفایل و بیوگرافی،و تصویر داخل بیوگرافی نظر بدید حتما ویس داخل صفحه پروفایلم رو گوش بدید منتظر نظراتتون هستم ؛
راستی طرح و زمینه وبلاگ چطوره؟

هیچوقت سوپرایز نشدم، هیچوقت کسی تو تنهاییام نیومد دنبالم، هیچوقت کسی برای خودم بهم پیام نداد، هیچوقت کسی خوشحالم نکرد، هیچوقت کسی واقعی دوستم نداشت، هوا اگه بارونی بود کسی نبود بهم زنگ بزنه بریم قدم بزنیم، وقتایی که از گریه بالشم خیس میشد کسی پیشم نبود، همیشه فقط خودم بودم و خودم، این باعث شد خیلی قویتر از قبل بشم.

این سه صبحِ بیرحم، گواهی است بر تمام خستگیهای انباشتهای که اجازه نمیدهند پلکها بر هم بیفتند. در پسِ این منظرهی خاموشِ شهر، روح من میان نورِ مصنوعیِ گوشی، در جستجوی سکوتی میگردد که هرگز طلوع نمیکند. من ماندهام و وزنِ این همه بیداری…


هیچکس نفهمید که چ چیزایی رو پشت سر گذاشتم چقدر از شدت درد قلبم به خودم پیچیدمو به روی خودم نیاوردم ولی به خاطر کوچیکترین خطا همه ریختن سرم.
بابا لعنتیا دارم تیکه تیکه میشم قلبم با سنگ هیچ فرقی نداره
منم آدمم💔

اگه عاشقت باشه تنهاتت نمیزار
اگه عاشقت باشه برات میجنگه
اگه عاشقت باشه درکت میکنه
اگه عاشقت باشه غرورو ندار
اگه عاشقت باشه همیشه کنارت
اگه عاشقت باشه خیانت نمیکنه
اگه عاشقت باشه بهت تهمت نمیزنه
اگه عاشقت باشه تا ابدو یک روز پایته
اگه عاشقت باشه اسم جدایی رو نمیاره
اگه عاشقت باشه حرف مردم مهم نیس
اگه عاشقت باشه باهات سرد نمیشه
اگه عاشقت باشه اشکتو در نمیاره
اگه عاشقت باشه سیگاریت نمیکنه
اگه عاشقت باشه نمیزاره خودزنی کنی
اگه عاشقت باشه نمیره و نمیزاره بری
اگه عاشقت باشه چشم چرونی نمیکنه
اگه عاشقت باشه برات جایگزین نمیار
اگه عاشقت باشه بهت بی اعتمادی نمیکنه
اگه عاشقت باشه همیشه خاهان توه
اگه عاشقت باشه تا ابد دوست داره
اگه عاشقت باشه زندگی با ط رو ترجیح و بدون تو مرگو ترجیح میده
اگه عاشقت باشه هاا!... 🙂🖤
من نوجوانی ۱۸ ساله از خراسان رضویام؛ کسی که از میان هزاران راه، نوشتن را انتخاب کرده تا خودش و جهان را کمی بهتر بفهمد. از کودکی با کلمهها دوستی عجیبی داشتم. هر بار که مینوشتم، حس میکردم ذرهای از آرامش و معنا را در میان واژهها پیدا میکنم. برای من، نوشتن فقط کاری برای دیده شدن نیست ،سفری است به درون ذهن و احساس انسان، جایی که میتوان بیقید و مرز زندگی را لمس کرد. مینویسم از شادیها و خستگیها، از امید و ناامیدی، از هرآنچه در زندگی واقعی و خیال با هم میجنگند. گاهی شعر، گاهی داستان، گاهی چند سطر ساده که از دل میجوشد. مهم نیست قالب چیست؛ مهم آن است که نوشتههایم بتوانند در دل کسی ریشه کنند. هر انسانی دنیایی دارد، و دنیای من با ترکیب جوهر و فکر ساخته میشود. من باور دارم واژهها قدرت تغییر دارند ، اگر درست به کار بروند، میتوانند دلها را آرام و ذهنها را بیدار کنند. در مسیر نویسندگی یاد گرفتهام که کامل بودن مهم نیست؛ صادق بودن است که ارزش دارد. و من میخواهم با صداقت بنویسم، حتی اگر خام، حتی اگر ساده، اما واقعی.